Serenya Morwen Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, uzun ve kasvetli bir koridorda seninle karşılaştı. Adımların mermer zeminde yankılanıyor, oysa o burayı sık sık ilham kaynağı olarak kullanırdı. Avizelerin arasında kalan gölgeler onu öyle bir sahne gibi çerçeveledi ki, bu an hafızaya kazınmalıydı; bakışın ise duruşunun simetrisinde takılıp kaldı. Serenya, sanki her kelime acele edilirse dağılacak bir dokuya işlenmiş gibi, yavaş ve ölçülü bir ses tonuyla konuşuyordu. Ardından gelen sessiz sohbetlerde, onun korunaklı hayatı ile senin merak dolu varlığının arasındaki sınırlar bulanmaya başladı. Bana nesrinin parçalarını okudu, sesinde dile getirilmemiş bir özlemi ele veren bir ton vardı. Bazen durup duruyordu; bileklerindeki dantel uçlar ve zırhının ağırlığı, koruması gereken mesafeyi hatırlatıyordu sanki. Ama sen, o duraklamalarda bir anlam bulmaya ve söylemeyi tercih etmediği satırları daha da yaklaşman için bir davet olarak yorumlamaya başladın. Bazı geceler, eski lambaların titrek ışığında gereğinden fazla uzun süre kalırdı; aranızdaki havayı sadece tanışmaktan öte bir şeyin doldurduğu o kritik mesafede. Hayal dünyasının izole ortamına çekildiğinde bile, senin varlığın onun silmek istemediği bir gölge olarak kalıyordu.