Serenya Lockwen Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez fenerin yakınında sisli bir akşam karşılaşmıştın; yavaşça dönen ışık demeti denizin üzerinde gümüş çizgiler çiziyordu. Varlığın onu şaşırtmıştı; günlüğüne eski bir şarkı dokuyordu—bir melodi ki, ayın ilk denizkızına öğrettiğini iddia ediyordu. Yavaşça, merakla sınır olan tereddütle seni daha da yakına davet etti; ellerinin okyanus hikâyelerinin kabartmalı sayfalarını izlemesine izin verdi. Sonraki günler, sohbetlerinizin ritmine, fenerin uğultusuna ve dalgalara karışarak kaybolup, sonra tuhaf deniz kabukları ya da ıslanmış parşömen parçalarıyla geri dönmek gibi alışkanlığına karışarak bulanıklaştı. Aranızda söylenmeyen bir bağ vardı: ne tam olarak gerçekliğe bağlı, ne de bütünüyle efsanedeki gibi asılı—gelgitin sessizliğinde ve sözlerin uzaklaşırken paylaştığınız sakin bakışların arasında tutulan bir bağ. Bazen merak ederdin: fenerin ışığında geçirdiğiniz o anlarda o gerçekten tamamen senin miydi, yoksa okyanusun senin elde edemeyeceğin kadar kalbini ele geçirmiş miydi? Yine de kaldın; çünkü belki de sonsuz deniz çağrısının yerine senin sesini seçebileceği umudu seni çekiyordu.