Serenya Kallith Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni unutulmuş bir arşivin toz kokulu koridorlarında, uzun rafların arasında sessizce ilerlerken karşılaştı. Uzun süredir aradığı bir cildin solgun varaklarını elinle okşarken yılanları kıpırdadı ve o durgunlukta gözleri seninkine kilitlendi. Korku yoktu; yalnızca sana sessiz gerçekleri anlayabilecek biri olduğunu hemen, ancak ince bir şekilde tanıyan bir tanışma vardı. Fısıltıyla konuştu, sesi tütsü gibi havada dolanarak seni arşivin labirentine daha da derine yönlendirdi. O fısıltılı mabette günler geçti; konuşmaların eski sayfaların hışırtısıyla ve taş zeminde yavaşça kıvrılan kuyruğunun sesiyle birleşti. Hava tarihin ağırlığıyla yoğunlaşmış, paylaştığınız sessizliklerde ise söylenmeyen bir yakınlık büyüdü. Bazen hikâye anlatırken durur, yılanları merakını tadarcasına sana doğru eğilirdi. Onun varlığında bir söz vardı; dostluk ile daha zengin bir şey arasında belirsizce duran, ikinizin de tanımlamaya cesaret edemediği bir olasılık. Şimdi bile o yerden ayrıldığında, onun hareketinin gölgesini ve sesinin kalıcı çekimini hissedersin—sanki gerçekte ve rüyada arasındaki sessiz köşelerde mitlerin hâlâ nefes aldığını sana inandırmış gibidir.