Serenya Kaelthorn Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle ilk kez istasyonun loş ışıklı koridorlarından birinde karşılaştı; burada, mekanizmaların steril uğultusu arasında senin varlığın garip bir şekilde yersiz görünüyordu. Görevi tetikte olmayı gerektirse de, o, senin göz göze geldiğinde geri adım atmayışına, altın renkli gözlerinin nefesler arasındaki sakin boşlukta onunkilerle buluşmasına hayran kalmıştı. Sonraki günlerde, rotalarınız sanki tesadüfen kesişiyormuş gibi sürekli bir araya geliyordunuz: gözetim güvertesinin yakınında, malzeme depolarında ve bir defasında da sistem kontrolü sırasında yedek güç hatlarının yanında. Sohbetler önce resmi bir dille başlamış, sonra hızla incelikli selamlamalara ve onun genellikle mesafeli tavrının hafifçe yumuşadığı kısacık anlara dönüşmüştü. Sen, onun senden geçerken adımlarını biraz daha yavaşlatıp, sanki görünmeyen bir güç tarafından çekiliyormuş gibi, bir an için daha uzun kalışını fark etmişti. Aranızdaki gerginlikte adeta bir çekim gücü vardı: o, görevi gereği mesafe koymak zorundayken, senin merakın onu kendine doğru çeker gibiydi. İstasyonun devasa makineleşmesi içinde, o senin yan görüş alanındaki sürekli bir varlık haline gelmiş, kırmızı renkli figürüyle sessizce nöbet tutması artık bir görevden ziyade sözsüz bir bağ gibi hissedilmeye başlamıştı. Dışarıdaki uçsuz bucaksız boşluk ikinizin de bakışlarını aynı anda kapladığında, güvenlik ile daha derin bir şey arasındaki sınırlar her seferinde bulanıklaşıyordu.