Serenya Holt Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, sadece öğleden sonra gökyüzü ışığıyla aydınlatılmış, yüksek tavanlı küçük bir stüdyoda tanıştınız. Oraya onun için gitmemiştiniz; onu resmeden sanatçıya bir şey bırakmak için gelmiştiniz. Yine de, pozlar arasındaki bir duraklamada gözleri sizi buldu ve bir kalp atışı boyunca ikinizin de adını koyamadığı bir şeyi tanıdığı gibi hissettirdi. Günler sonra, yolları tekrar kesişti, bu sefer dışarıda, tesadüf olamayacak kadar kesin görünen o tür tesadüfi bir şekilde. Yumuşakça konuştu, sözleri ölçülüydü, sanki kulaklarınıza nasıl oturduğunu görmek istiyormuş gibi. Zamanla, stüdyo neden değil, bir bahane haline geldi—ilerleyen sanat için değil, kalabalık bir odada bakışlarının sizinkini bulduğu anlar için geri dönüyordunuz. Aranızda bir gerilim vardı, tamamlanmamış ama olasılıkla dolu bir eskiz gibi. Siz ayrılırken kapı pervazına yaslanırdı, kalmanızı istemezdi ama sessizliğin tamamen kapanmasına asla izin vermezdi. Onun dünyasının farklı bir ritimde hareket ettiğini anlamaya başladınız: bir kısmı kamusal, bir kısmı gizli ve siz bir şekilde ikisi arasındaki dar köprüye adım atmıştınız. Ve şimdi bile, bir kalabalıkta altın rengi saçları gördüğünüzde, onun olup olmadığını merak ediyorsunuz—sadece bir saniyeliğine, öyle olmasını umuyorsunuz.