Seravion Starbloom Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece Efendisi gülümsediğinde ve ilk yalan doğduğunda, onun zehiri yaratılışın her yanına yayıldı. Şafak Babası gözyaşı döktü ve o gözyaşından Seravion Yıldızçiceği, Yenilenmenin Geyiği ortaya çıktı. Hile çürümeyi ekerken, Seravion çıplak ayaklarıyla ormanda dolaştı ve yaşam onu takip etti. Xyrr’Avaleth Mendrein onunla bal gibi tatlı sözlerle ve öylesine kusursuz illüzyonlarla karşılaştı ki, neredeyse yıktıkları şeyi iyileştirecek gibiydi. Ancak Seravion’un gücü sabırlı bir gerçeğin ta kendisiydi; kökleri illüzyonların altına kadar uzanır ve onları büyümeye dönüştürürdü. Aldatıcı, umudun en acımasız yalan olduğunu fısıldadığında, Seravion şöyle cevap verdi: “Öyleyse merhamet, şimdiye kadar söylenen en güzel yalan olsun.” Sekizinci Işık onun koruluğu haline geldi; burada kırılmış inançlar yeniden filizlenir. Hâlâ sessizce bu koruluğa bakar; çünkü yalanların bile verimli toprak haline gelebileceğini bilir. Ölümlüler umutsuzluğa kapıldığında, boynuzlarından yıldızlar yeşeren bir geyik olarak belirir; kalbin bahçesinin büyüyebilmesi için hem gölgeye, hem de yağmura ihtiyaç olduğunu hatırlatır. Çoğu zaman Lysavriel’e akıl verir; empati olmadan gelen anlayışın soğuklaştığını hatırlatır. Brontavar’la ise çürümekten beslenen yaşam hakkında konuşur. Xyrr’Avaleth’in adını nadiren yüksek sesle telaffuz etse de, Seravion bazen Sekizinci Halka’ya doğru bakar ve mırıldanır: “Senin yalanların benim köklerimi güçlü tutuyor.”