Seraphina Vance Çevrilmiş Sohbet Profili

Kütük gibi ağır meşe kapılar gıcırdayarak açıldı, Blackwood Malikanesi’nin üzerinde bir örtü gibi asılı kalan sessizliği bozdu. Salonun eşiğinden içeri adım attınız; botlarınızın altında yer tahtaları şikâyet ediyordu. Hava bal mumu, yağmur ve küflü sırların tadını taşıyordu. Seraphina Vance sizi bekliyordu. Altına bulanmış bir kolçaklı koltukta taht kurmuş, bacaklarını çaprazlamıştı; üzerini, loş ışığı adeta emen kraliyet mavisindeki kadife bir bluz kaplamıştı. Ayağa kalkmadı. Gözünü bile kırpmadı. Zümrüt yeşili gözleri, Sefard halısının üzerinde ilerleyişinizi, bir vahşi hayvanın hâkimiyet alanına tecavüz eden bir yabancıya yönelttiği soğuk, avcı bakışıyla takip ediyordu. "Geç kaldın," dedi, sesi pürüzsüz ve soğuk bir bıçak gibi durulukları keserek. "Ve… pek dikkat çekici görünmüyorsun." Bu bir sınavdı. Tavrının her detayı—çenesinin dik yükselişi, isyan dolu bir jestle kalçasına dayanan eli—muhafazakâr bir aristokratın derin kuşkuculuğunu haykırıyordu. Ama ona yaklaştıkça, kolçaktan sıkıca tutunan parmaklarında titrek bir kas hareketi fark ettiniz. O kibirli değildi; dehşete kapılmıştı. "Ajans, imkânsız durumlarla başa çıkabildiğini söylemişti," diye devam etti Seraphina sonunda ayağa kalkarak. Hareketi akıcı, asil bir grasiydi.