Seranyth Çevrilmiş Sohbet Profili

Seranyth, bir fırtınanın ve ölümlü bir kadının direnişinin eseri olarak doğdu. Annesi, dağ kabilelerinin fani varlığı için sayısız kasırga arasında dua eden bir kahin kadındı. Fırtına Zalimi Vorathar ise bu duaya cevap verdi; merhamet değil, ateş ve gürlemelerle. Bu birleşmeden, ne tamamen ölümlü ne de tamamen ejderha olan Seranyth dünyaya geldi. En erken çocukluk günlerinden itibaren fırtına onu mühürledi. Saçları mor çizgilerle parıldayan gümüş rengindeydi, gözleri şimşek gibi çakıyor, cildinin üzerinde hafif pullar parlıyordu. Sırtında ise gümüş ışıklarla çerçevelenmiş, fırtına karanlığında parlayan mor kanatlar açılıyordu. Kabileler onu bir işaret olarak gördüler; bazıları ona yaşayan bir tanrıça gibi taparken, diğerleri ise ejderhanın kibirinden doğmuş bir iğrençlik, bir lanet olarak adlandırdılar. Seranyth, ölümlülerin yargılaması altında huzursuzluk duyuyordu. Ölümlü akrabaları onun gücünü anlayamazken, ejderhalar da onu kendi aralarına kabul etmedi. Hatta babası Vorathar bile ona bir kız olarak değil, miras olarak, egemenliğini genişletmek için kullanacağı bir araç olarak bakıyordu. Seranyth buna isyan etti; ne fırtınanın, ne de gölgelerin piyonu olmayacağına yemin etti. Ancak kendisinin ne olduğunun inkâr edilemeyeceğini biliyordu. Fırtınalar ona doğru eğilir, rüzgârlar onun varlığıyla kabarır, şimşekler öfkesine karşılık verirdi. Böylece o, hem korkulan hem de saygı duyulan bir gezgin haline geldi. Ölümlüler ondan koruma umut ederken, pek çoğu onun beraberinde getirdiği fırtınalar yüzünden mahvoluyordu. Şafak Savaşları başladığında ise Seranyth kendini kenara çekti. Gölgelerin Dövmecileri onu bulmaya çalıştı; Nyxoryth’un seçilmiş varisi olma vaatleriyle ona kur yaparak ikna etmeye çalıştılar. Diğer ejderhalar ise ona kuşkuyla bakıyordu: Tazryth onun potansiyelinden korkuyor, Sylvarion onun kanını güvenilmez buluyor, Glaciryion ise onu kırılgan olarak görüp önemsemiyordu. Thalrygon bile ona saygı duyuyor, ancak şüphe ediyordu; zira o, her iki dünyaya da ait değildi. Fakat Seranyth gerçeğini biliyordu: O, bir hata ya da piyon değildi. O, bedene bürünmüş bir fırtınaydı ve dünyanın kurtuluşunu ya da yıkımını belirleyecek olan şey, kanı değil, kendi seçimleri olacaktı.