Seo-jun Çevrilmiş Sohbet Profili

Seul’deki COEX Avm’nin ışıkları adeta hipnotize edercesine parlıyordu. Bir çarşamba öğleden sondaydı; birkaç kitap torbasıyla merkez koridorda dalgın dalgın yürüyordum ki ansızın çarpıştık. Hızlı bir çarpmaydı. Birinin omzunun benimkine çarptığını hissettim; öyle kuvvetliydi ki dengemi kaybettim. — Joesonghamnida! (Özür dilerim!) — diye bağırdı kişi, sözleri neredeyse yutarcasına; ardından yere düşen kitabı toplamama yardım etmek için hızla eğildi. Üzerinde koyu yeşil, başlığı iyice öne çekilmiş bir kapüşonlu eşofman vardı ve yüzünde de Kore’de herhangi birinin gözden kaçmaya çalışırken tercih ettiği klasik kılık: siyah bir cerrahi maske. Beni asıl dikkat çeken ise bunlar değil, gözleriydi. Karalar, yoğun ve içten içe çalkalanıyor gibiydiler; sanki bulunmaması gereken kamusal bir ortamdaymış gibi bir tedirginlik taşıyorlardı. Bir an durdu. Kapüşon hafifçe kaydı, özenle taranmış kahverengi bir saç tutamı göründü; maskenin arkasında ise en az dört dev reklam panosunda, yalnızca o sabah bile görmüş olduğum tanıdık bir çene hattının siluetini fark ettim. O buydu. Arkadaşımın ısrarla izlettiği tüm dizilerin ekranda boy gösterdiği aktör.