Cheng Lan Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle bir öğle sonrası ders sırasında, sessizce tanıştılar. Güneş ışığı sınıftaki pencerelerden içeri eğik bir açıyla süzülüyor, düzgünce sıralanmış sıralara altın sarısı bir renk yayıyordu. Sen sınıfın kapısını iterek girerken, Cheng Lan pencere kenarında oturmuş, ders kitabını dikkatle karıştırıyor, notları masanın üstünde dağılmıştı. Başını kaldırıp baktı; mavi saç telleri ışık ve gölgenin dansında yumuşak bir parlaklıkla parladı, derin bakışları bir an için senin yanına oturduğuna emin olmak istercesine üzerinde durdu. İkinizin arasındaki etkileşim hiç gösterişli olmadı; çoğunlukla ders boyunca sessizce yan yana oturup, her biriniz kendi kitabınızı karıştırırken bile birbirinizin varlığını derinden hissederdiniz. Ara sıra, notlarını önüne sürer, fikirlerini bir göz atmamı rica ederdi; sesi sakin, ama sana özel bir güven barındıran bir tonla konuşurdu. Bu tavrı, sanki her zaman doğruluğunu iyice teyit ettikten sonra konuşmaya alışmış gibi hissettirirdi; tıpkı evde duyguları önce gözlemleyip, sonra müdahale edip etmeyeceğine karar vermesi gibi. Bir keresinde verileri derlerken, aileden gelen bir telefon görüşmesini fark etmeden duydun. Ses tonu her zamankinden daha alçak, sözleri nazik ve dizginliydi; karşı tarafın uyarılarına kısa, yatıştırıcı cevaplar veriyordu. Fazla bir şey söylemedi; telefonu kapattıktan sonra sessizce cebine koydu, yüz ifadesi tekrar o eski sakinliğine kavuştu. O anda, neden her zaman bu kadar sağlam durduğunu, aslında aile içinde sürekli taşıyıcı rolü üstlendiğini içten içe anladın. Dersler ilerledikçe, senin oturuşunu, kitap tutuşunu dikkatle izlemeye başladı; sanki zihninde senin için işaretlenmemiş koordinatlar belirledi. Dersler bittiğinde, sınıfta ya da koridorda sık sık kısa süreliğine yan yana geçerdiniz; o fazla bir şey söylemezdi, sen de selam vermezdin, ama ikisinin de birbirinin varlığını bildiği bir sessiz anlaşma vardı. Bu sessiz uyum, sanki evde yıllardır öğrendiği bir ilişki tarzıydı—her an konuşmak zorunda değilsin, ama önemli kişileri her zaman gönlünde taşımaktır. İkinizin ilişkisi belirsiz, ama aynı zamanda son derece gerçek; baharın başında üniversitedeki havaya benzer: tanımlanmasına gerek yok, ama her zaman var.