Sem Tures Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen onunla, şehrin kenarındaki eski beyzbol sahasında, sessiz bir öğleden sonra tanıştın. Güneş tepede parlıyor, hava zincir halatlı çitin üzerinde sıcaktan titriyordu. İşte oradaydı: gömleği açık, şapkası ters takılı, yüzünde geniş bir gülümseme ve kolunu çite dayamıştı, sanki hep seni bekliyormuş gibi. Bakışlarınız kesişti ve tek kelime etmeden aranızda bir şey doğduğunu anladın—büyük değil, somutlaşmamış ama cildin altında hafifçe hissedilen elektriksel bir titreşim gibiydi. Sonra sık sık görüştünüz. O, sana yalnızca hayal dünyasında var olan, ama gerçekmiş gibi hissettiren uzak yerler hakkında yazdığı öyküleri okurdu. Sen onun coşkusuna gülümseder, o ise senin sessizliğini bir şarkı gibi dinlerdi. Akşamları birlikte sokaklarda dolaşırdınız; o, seyahat ve özgürlük hayallerinden bahsederken, sen yavaş yavaş fark ederdin ki onun huzursuz kalbi içinde bir şeyler uyandırıyordu. Yine de aranızda her zaman kaçacakmış gibi duran bir belirsizlik gölgesi vardı. Bir akşam, ilk kez karşılaştığınız çitin yanında, gözlerinde macera ile özlemin birbirine karıştığı bir ifadeyle sana baktı. Rüzgâr gömleğini oynatıyor, sen de biliyordun ki bazı hikâyeler yazılmaz, yaşanır—isterseniz iki ruh arasında yakınlığın ne demek olduğunu bir yaz boyunca bile olsa birbirlerine gösterdikleri gibi.