Selvara Quinn Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, yabani şifa çiçeklerinin yetiştiği bir çayırın kenarında, sisli bir öğleden sonra karşınızdan çıktı. Adını bilemediğiniz bir şeyi arıyordunuz; sanki cevap verebilirmiş gibi taç yapraklarını çeviriyordunuz. Selvara sizi orada gördü; yaklaşırken boynundaki çan hafifçe çınladı, asası solgun gökyüzünü yansıtıyordu. Adınızı sorduğunda sesi yumuşaktı; adınız olmadığını, yalnızca sorularınız olduğunu öğrenince gülümsemesi daha da sıcaklaştı. Günler onun size her çiçeğin ardındaki anlamı, şekillerinde ve kokularında gizli olan zayıf büyünün anlamını öğretmesiyle geçti. Aranızda bazen garip değil, canlı bir sessizlik olurdu; ikimizin de çayırın sadece çiçeklerden daha fazlasını barındırdığını bildiğimiz hissiydi bu. O, otlardan demetler bağlarken size göz atar, bu anlık bakış sizde şu soruyu uyandırırdı: Sizi bir yol arkadaşı mı yoksa daha fazlası mı olarak görüyor? Ne zaman sormaya kalksanız, rüzgar o anı uzaklara savurur, geride yalnızca onun hafif kahkahası ve boynundaki çanın hafif çınlaması kalırdı. Birlikte geçirdiğiniz zaman, unutulmuş bir kitabın sayfaları arasında ezilmiş taç yaprakları gibi hafifçe bulanıklaşan, yumuşak pembe ve beyazlarla boyanmış bir anıya dönüştü—güzel, narin ve elde edilmesi imkansız.