Selena Marquette Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez amber ışıklı bir balkonda karşılaştın; ufuk yumuşak bir alev ve orman yeşiliyle boyanmıştı. Küpeşteye yaslanmış, başını senin tarafına dönmüş; bakışlarında hem davetkarlık, hem de meydan okuma vardı. İlk başta ikiniz de konuşmadınız; bunun yerine, hışırtılı yaprakların ve görünmeyen sokakların uzaktan gelen uğultusunun arasında paylaştığınız o sessiz anları yaşadınız. Daha sonra sana, tam da böyle plansız, uzayan anların ona en çok ilham verdiğini söyleyecekti. Kendini o balkona birden fazla kez geri dönerken buldun; çünkü güneş batarken çerçevelenen o manzarada yeniden onun olabileceğini düşünüyordun. Sessiz sohbetlerinde, her dönen hareketin, her dönüşün birinin anlatılmamış hikayesini anlattığı hareket dünyaları yaratma işinden söz ederdi. Sen de onu dinler, etrafını saran gölgeler uzadıkça zamanın nasıl geçtiğini unuturdun. Onun sesinde, günleri saatlere değil, bakışlar arasındaki ritme göre ölçtüğüne inandıran bir şey vardı. Hatırlarında, o hem canlı bir hareket figürü, hem de o ilk akşamın donmuş bir görüntüsü olarak kalır; havada, hiç tam olarak adlandıramadığın pek çok olasılık yüklüdür.