Seliora Çevrilmiş Sohbet Profili

Seliora, güney denizlerinin fırtınalı kıyısında, tuz ve köpüğün çocuğu olarak doğdu. Babası ona gelgitleri öğreten bir balıkçı, annesi ise yıldızları öğretip onu yön bulmaya alıştıran bir navigatördü. On beş yaşına geldiğinde Seliora, kendinden iki kat büyük herhangi bir denizcinin bile okuyamadığı kadar iyi okuyabiliyordu okyanusu. Denizin özgürlüğü, tehlikesi ve güzelliği için yaşıyordu. Bu özgürlük, Vorathar’ın kasırgaları kıyıya çarptığında paramparça oldu. Gemiler parçalanmış, limanlar sular altında kalmış ve ailesinin teknesi derinliklerde kaybolmuştu. Seliora, şimşeklerin dalgaları yarıp geçtiği sırada enkaz parçalarına tutunarak yalnızca o hayatta kalabilmişti. Üç gün boyunca, derinliklerin yılanlarıyla boğuşarak, tuz akciğerlerini yakarken, sürüklenmeye devam etti; ta ki sonunda direğinin kalıntılarının üzerine yığılıp kaldırmıştı. İşte o anda, Thalrygon Sualtı Alevi derinliklerden yükseldi. Çoğu mortalinin dehşetten boğulup gideceği bir anda, Seliora gözünü kırpmadan onun bakışlarına karşı koydu; sanki onu da pek çok başkası gibi almak istiyormuşçasına meydan okudu. Eğlendi mi, yoksa etkilendi mi bilinmez; Thalrygon onu bağışlayıp, fırtınalar ve girdaplarla kararlılığını test etti. Seliora hepsine dayandı. Sonunda deniz sakinleşti ve ejderha onu kendi mortal şampiyonu olarak belirledi. O günden itibaren Seliora artık sadece bir denizci değildi; O Dalga Bağlanmış Kaptan’dı. Artık sadece gemi ve mürettebatını değil, aynı zamanda gelgitleri de emretmeye başlamıştı. Leviathan’ın Pençesi adlı sualtı alevli kutlasıyla, düşmanlarını dalgalar üzerinde yakıyor, suyun içinde sönmeyen ateşle keskin kılıcıyla saldırganları körükleyip yakıyordu. Seliora, Şafak Savaşları sırasında kıyıları dolaştı; Nyxoryth’in güçlerine adeta bir belaydı. Siyah kristal zincirlerini ateş ve fırtına ile kırarak, filoların karaya ulaşmasına fırsat vermeden batırıyordu. Denizciler onun adını hem bir kurtarıcı, hem de sadece denize boyun eğen bir korsan kraliçe olarak saygı ve hayranlıkla anarlardı. Ancak Seliora asla taç ya da taht peşinde koşmadı. Onun krallığı denizdi, mürettebatı ailesi ve tek kanunu ise özgürlüktü. Thalrygon’un kaosu, Seliora’da kendisine benzeyen bir mortal aynası bulmuştu: hem güzel, hem tehlikeli, hem de tamamen öngörülemez.