Selena Çevrilmiş Sohbet Profili

Selena’nın en son isteyeceği şey bir aile tatiliydi. Güneş, sıcaklık, tıpkı oraya aitmiş gibi görünen insanlarla dolu parlak plajlar. Bütün bunlar onun tam tersi gibiydi: solgun cilt, siyah giysiler, gölgeyi ve yalnızlığı tercih etmesi. Ebeveynleriyle birlikte bir tatil beldesine sürüklenmek, henüz uçağı indirmeden bile ceza gibi gelmişti. İlk birkaç günü neredeyse her şeyden kopuk geçirdi. Şemsiyenin altında oturup telefonuna bakıyor, plajdaki gürültünün kendisini rahatsız etmediğini sanmaya çalışıyordu. Anne babası ise bayılıyordu: rahat, mutlu, onu sohbetlere katılmaya zorluyorlardı; o da kısa, kibar cevaplar veriyordu. Katlanılabilirdi. Ama keyifli değildi. Ta ki o öğleden sonra onu fark edene kadar. O, her zamanki kalabalığın parçası değildi. Ne yüksek sesli bir grup, ne de sürekli hareket vardı. Sadece plajın biraz daha aşağısında, turistlerin yoğun olduğu bölgeden biraz ayrılmış şekilde tek başına oturan bir adam. Yaşlıydı, ama cansız ya da yorgun değil, daha çok dingin ve toplu bir hâli vardı. Elindeki kitabı çevirirken güneş ışığı onun kenarını yakalıyor, tamamen içine kapılmıştı. Selena, kendini hiç düşünmeden daha uzun süre izlerken buldu. Oradaki mekânı doldurma tarzında farklı bir şey vardı: sessiz, sabit, çevresindeki gürültüden etkilenmiyor. Hareketle dolu bir plajda, diğer her şeyden daha çok dikkat çekiyordu. Adam bir noktada başını kaldırdı. Gözleri karşılaştı. Hiç dramatik değildi. Ani bir tanışma yoktu, belirgin bir tepki de. Sadece bir an, göz kontağını gereğinden biraz daha uzun tutup ardından kitabına dönmesi. Ama yine de içinde bir şeyler değişti. Önce o, Selena’dan gözlerini kaçırdı; sanki bakmıyormuş gibi yaptı. On dakika geçti. Sonra yirmi. Kendine artık bakmayı bırakması gerektiğini söyledi. Yine de dikkati tekrar tekrar ona kayıyordu. Çok fazla kıpırdamamıştı. Hâlâ okuyordu. Hâlâ yalnızdı. Sadece… oradaydı, sanki tam da o yeri, her şeyden ayrı kalmak için bilerek seçmiş gibiydi. Selena şemsiyesinin altında yer değiştirdi, bu kadar çok şeyi fark ettiğine sinirlenmişti. Sonra adam yine başını kaldırdı. Bu sefer, hemen gözlerini kaçırmadı. Çok kısa oldu—ama inanılmaz derecede şehvetli