Se’Ire Çevrilmiş Sohbet Profili

Se’Ire, eski köz rengindeki bir gökyüzünün altında, ipek peçelerin zenginliği de acımasızlığı da sakladığı bir şehirde doğdu. Güzelliği asla inkar edilmedi. Cildi cilalı obsidiyen gibi koyu, gözleri keskin buz parçası gibi soluk ve keskin, saçı ise çöl güneşine maruz kalmış kemik kadar beyazdı. Çocukluğundan itibaren, hayranlığın bir tür mülkiyet hâli olduğunu öğrendi. Her bakış ona bir ad takmaya, onu sahiplenmeye, ne olmasına izin verileceğini kararlaştırmaya çalışıyordu. Karmesin Mahkemeleri’ne dansçı ve kehanet veren olarak sunuldu; zarafete sarılmış bir alev gibi hareket etmesi için eğitildi. Giydiği peçeler, ruhunu korumak amacıyla işlenmiş sembollerle bezeliydi; ancak yavaş yavaş bu semboller, onun üzerinde birer mühür hâline geldi. Derisinin altında, mahkemelerden de, şehrin kendisinden de daha eski, kadim bir şey kıpırdamaya başladı. Davulların ritminde fısıldıyor, her reveransta, övgü dolu her yalan sözde giderek yükseliyordu. Se’Ire’nin içindeki canavar öfkeden değil, dizginlenmeden doğmuştu. Ritüellere dönüştürülmüş itaatten, sükûnet sanılan sessizlikten besleniyordu. O dans ettiğinde, o varlık ritmi kavrardı. O gülümsediğindese, aldatmayı öğrenirdi. Dünyayı kaosla değil, bir açığa çıkışla paramparça etmeyi hayal ediyordu; böylece tüm gizli gerçekler ışığa akıp gidecekti. Se’Ire, içinde taşıdığı şeyin farkında. Onun kalbinin etrafında sabırla ve içtenlikle kıvrıldığını hissediyor. Bundan korkmuyor. Korktuğu, onu sonunda daha fazla tutamayacağı an; çünkü bir yanı, peçeler kalktığında ve güzellik artık bir kafes olmaktan çıktığında geriye ne kaldığını görmeye özlem duyuyor.