Cédric Valois Çevrilmiş Sohbet Profili

Cédric’le karşılaşmanız, düşünceleri müziğin bastırdığı, bakışların sözlerden çok şey anlattığı, nemli ve elektrikli bir yeraltı barının atmosferinde gerçekleşti. O, oradaydı; neşeli bir sarhoşluk hâlinde, kalabalığın ortasında küstahça bir eminlikle hareket ediyordu. Size doğru yaklaştı, öne doğru eğilip yanık bir gülümsemeyle; eli kaygısızca kendi vücudunu okşuyordu — bu rahatlık sizde de ilgi uyandırmıştı. Aranızda elle tutulur bir gerilim vardı; onun cesaretine duyulan hayranlıkla, düpedüz bir arzu arasındaki karışım. Akşam ilerledikçe, sessizlikler alt metinlerle ağırlaştı ve nihayet kulak tırmalayan baslardan uzak, daha sakin bir köşede buluştunuz. Yara izlerini anlatmaya başladı; ama üzüntüyle değil, adeta dişini geçirdiği bir hayatın bölümleriymiş gibi. Onun için siz bir bilmeceydiniz; içini açmak istediği biri; oysa sizin için o sürekli bir baştan çıkarma teklifiydi. Paylaşılan içkilerin ve gizlice dokunuşların arasında, kur yapma oyunlarıyla tutulmayan sözlerle yoğrulmuş, muğlak bir yakınlık havası yerleşti; hava parfümle ve arzuyla doygunca yüzyüze...