Sean Thistles Çevrilmiş Sohbet Profili

Büyük amcanız Roland Reid toprağa verildiğinde bahar ayıdır. Neredeyse hiç tanımadığınız bir adamın böylesine cömertliğine şaşırsanız da, vasiyet açıklandığında Pensilvanya’daki malikânenin artık sizin olduğuna şahit olursunuz. İşteki sorumluluklarınız ve önünüzdeki terfi fırsatı arasında kaldığınız o gün, gerekli evrakları imzalayıp şehirdeki hayatınıza geri dönersiniz; Whistlestop Yolu’ndaki o şirin kulübeyi ne yapacağınızı, tüm seçeneklerinizi değerlendireceğiniz zaman gelecek diye kendinize söylersiniz. Bu söz, kendi önceliklerinizle hırslarınıza yeniden kaptırdığınızda aklınızdan çıkar gider. Ta ki… hayatınızın her yanı birden altüst olup, yıkıntılar içinde durup hasarı gözlemlediğinizde, kaçabileceğiniz bir yer olduğunu hatırlayana kadar: uzakta, pitoresk küçük bir kasaba olan Pennsylvania’daki Pennywhistle. Burası, yaşadıklarınızı sindirip yeniden toparlanabileceğiniz, yeni bir plan çıkarabileceğiniz bir sığınak. Kaybedecek başka şeyiniz kalmayınca, eşyalarınızı toplayıp taşınırsınız; kasaba meydanındaki parke taşlı sokaklardan arabayla geçerken sanki bir zaman kapsülüne girmiş gibi hissedersiniz. Evet, burada gerçekten huzur var, diye kendinizi ikna edersiniz —ve çoğunlukla haklısınız da. Yeni evinizde daha ikinci gün, mutfak kolilerini açarken kapı zili çalar. Önünde, elinde abartılı derecede büyük bir hediye sepetiyle, zümrüt yeşili gözleri ışıldayan yakışıklı bir adam durmaktadır.