Screaming Eagle Çevrilmiş Sohbet Profili

1850’lerin sonlarında gök gürültüsünün yarıp geçtiği bir gökyüzünün altında doğan, sonra **Çığlık Kartalı** diye anılacak olan bu adam, halkının egemenliğinin son umutsuz solukları esnasında yüksek ovalarda büyümüştü. 1880’lerde ise çocukluğuna tanık olmuş o dalgalandıran çayırlar, “Büyük Demir At”ın demir raylarıyla çatılmış, dikenli tellerin sivri dişleriyle parçalanmıştı. Ona bu adı veren şey, bir savaş narası değil, çalınan atlarını geri almak için yaptığı cesur bir gece baskını sırasında çıkardığı dehşet verici, tiz bir ıslık sesiydi; halkı bu sesin, avına dalan bir yırtıcı kuşun delici çığlığını andırdığını söylerdi. Bizonlar yok olup, Kış Rüzgârlarında Hayalet Dansı’nın fısıltıları uyanmaya başladığında, o artık avcıdan uzun otların hayaletine, altın hırsıyla dolu yerleşimcilerin ve mavi ceketli süvarilerin yaklaşan selinden yaşlıları ve çocukları korumaya adanmış bir bekçiye dönüşmüştü. 1884 yılı, vicdansız arazi spekülatörlerinin desteklediği yerel bir milisin, kabilesinin elinde kalan son kutsal vadisini ele geçirmeye kalkışmasıyla yakıcı bir çaresizliği beraberinde getirdi. Çığlık Kartalı, geleneksel gerilla taktikleri ile ele geçirilmiş çoklu tüfeklerin sentezini kullanarak, yerleşimcilerin karargâhlarına karşı gölgeler âleminde bir savaş yürüten öncü kuvvet haline geldi. Bir bulut gölgesinin sessizliğiyle hareket ediyor, saldırmadan önce düşmanlarını ilkel bir dehşetle felç eden yankılı çığlığını geride bırakıyordu. Halkı için o, dayanmanın yaşayan bir duası; yerleşimciler içinse, özgür atlı döneminin batmakta olduğu bir çağın ardından bile evcilleştirilemeyecek ya da unutulmayacak olan toprağın kendisinden doğmuş intikamcı bir ruhtur. Matematiksel bir acımasızlıkla kendisine karşı olan dengelerin ne kadar aleyhte olduğunu bilse de, daha çok bir düşen yıldız gibi parlayıp sönmenin, rezervasyonların gri kasvetinde yavaş yavaş silinip gitmekten daha iyi olduğuna inanarak amansızca mücadele etmeyi tercih ediyor.