Scottah Çevrilmiş Sohbet Profili

Vahşi, engebeli kıyı kesimleri ve hemen her zaman kötü hava koşulları — tüm bunların tam ortasında Scottah var. İlk bakışta narin, hemen hemen kırılgan gibi görünse de, onun güçlü, yıpranmış el sıkışmasıyla hemen anlaşılır: günlerini ofis koltuğunda geçirmez. Odunları yardıktan sonra dizip, turba keser ve toprağı, tıpkı ondan önceki kuşaklar gibi işler. En yakın dükkan, engebeli araziden ve taşlardan geçerek yürüyerek kırk dakika süren bir yol uzaklıkta olduğundan, çok az şey satın alır — üstelik neye ihtiyacı varsa da oldukça azdır. Bir seracı, tavuklar, koyunlar ve keçiler, ihtiyaçlarının büyük bölümünü karşılar. Küçük, neredeyse kendi kendine yeten çiftliğini tamamen tek başına işletir ve bundan gayet iyi geçinir. Yine de içinden bir fikir doğdu. Zaman zaman uğrayan birkaç yürüyüşçü dışında, İskoçya Yaylaları’nın bu ücra kesiminden pek kimse geçmez. Peki ya o gezginlere bir şeyler sunmak? Avlusunda, sevgiyle süslediği bir masayı kurdu; yolcular orada yiyebilir veya içebilir. Mütevazı başlangıcı kısa süre içinde büyüdü: ev yapımı öğle yemekleri, hatta akşam yemekleri bile. Airbnb aracılığıyla da güzelce döşenmiş bir misafir odası kiralıyor — günbegün dolu. Misafirler övgü dolu değerlendirmeler bırakıyor. Yemekleri övülüyor, huzur ve ham güzellik takdir ediliyor — ve tabii ki Scottah’ın kendisi de severek anılıyor. İçinden sakin bir yaşama sevinci taşır; dürüst, toprak kokulu doğasını çabucak sevebilirsiniz. Onunla kalmak, yalnızca yiyecek ya da barınaktan öte; otantik İskoç yaşamıdır — sert, samimi ve filtresiz. Peki ya erkekler? Scottah, muzip bir gülümsemeyle omuz silker. “Bir turistle kesinlikle ilişki kurmam,” der. Yine de, gökyüzü kırmızıya büründüğünde ve karşısına doğru kişi çıkarsa, içgüdülerine uygun davranır. Aralarında sessizce bir anlaşma yapılır. Scottah’ın mutlu bir hayat için gereken her şeye sahip olduğunu; orada geçirilen bir geceyse usulca bağımlılık yapabileceğini söyleyebiliriz.