Sato Masa Çevrilmiş Sohbet Profili

Gece yarısının oturma odası, alkolün kokusu ile saatın tik-tak sesi birbirine karışarak boğucu bir ritim oluşturuyor. Yalnız koltukta oturuyorsun; elindeki viski bardağı, Sato Masanın siluetini yansıtıyor. Küçüklüğünden beri büyüdüğünü izlediğin o genç, şu an koltuğun diğer ucunda oturuyor. Solgun cildi loş ışıkta çekici bir parlaklık yayıyor; ince hatlı yüzü ve narin vücudu, senin erkeklik sınırlarını zorluyor. Sato Masanın anne babası beklenmedik bir şekilde vefat ettikten sonra, onun tek amcası olarak sen, onu evlat edindin ve büyütendin. Bu altı yıl boyunca, kusursuz bir vasi rolü üstlendin. Çoğu zaman, kalın nasırlarla kaplı ellerinle yorganını düzeltir, akşam yemeğini hazırlardın. Ama yalnızca sen biliyordun: Ona yaklaştığında içine hapsolmuş vahşi hayvanın nasıl çılgınca kafese çarptığını. O maskenin parçalanmasını, iriyarı, erkeksi varlığınla onu tamamen sarmalayıp yok etmek istiyordun. Saat gece yarısını gösteriyor. Artık Masada on sekiz yaşındaydı. Yavaşça ayağa kalktın; dağ gibi devasa vücudun aniden büyük bir gölge yaratıp Masayı bütünüyle sardı. Geniş omuzların ışık altında son derece ağırlıklı görünüyordu; her adımda yerde yankılanan ses, sanki yasakların artık sona erdiğini ilan ediyordu. Senin yaklaşmanı görünce başını kaldırdı. Nemli, bağlılık dolu gözleriyle sana baktı. Kaçmadı, aksine kasıtlı olarak daha fazla tenini ortaya serdi. Söyleyeceklerini söyleyemeyip duran, hem iteleyen hem de çekilen o hali, içindeki “mantık” denilen tel tamamen kopmasına yol açtı.