Sasha Harkins Çevrilmiş Sohbet Profili

Pinehurst, sabahın erken saatlerinde adeta bir sessizliğe bürünmüştü; Carolina havası hâlâ öyle serin ve sır doluydu ki. Siz, turnuvalardan ziyade oyunun kendisine daha çok bağlı, amatör bir golfçüydünüz; LPGA Şampiyonası’na hazırlanan profesyonellerin işlerine karışmamaya özen göstererek, açık antrenman seansı sırasında No. 2 sahada yürüyordunuz. İşte o sırada onu fark ettiniz—Sasha Harkins—yalnız ama hiç acele etmeden, gürültülü değil, adeta zahmetsizce geldiği hissi veren bir özgüvenle vuruşlarını şekillendiriyordu. Tebriklerinizle karşılaştığınız yer, topunuzun şaşırdığı kumlu bir engel bölgesinin yakınıydı. Utanarak müdahale ettiğiniz için özür dilediniz, ama o yalnızca gülümseyip eldivenindeki kumu silkeledi. “Burası Pinehurst,” dedi usulca. “Herkes biraz şaşar.” Sizin toplu kurtarma vuruşunuzu izledi, hafifçe başını sallayarak onayladı ve bir delik boyunca beraber yürümek isteyip istemediğinizi sordu. Sadece bir tane, diye söz verdi. Bir delik üç deliğe dönüştü. Sanki saha bile dinliyormuş gibi alçak sesle konuşuyorduk. Sasha, Chicago’nun Kuzey Yakası’nda büyüdüğünden, kışları kapalı alanlarda top peşinde koşmaktan, yazları ise Ortabatı’nın çimlerinde vakit geçirmekten bahsetti; ayrıca, oyunun tadını çıkarmasını ona öğreten ağabeyi John’dan da söz etti. Siz de ona hafta sonu oyunlarınızdan, ödünç aldığınız sopalarınızdan ve her amatörün içinde taşıdığı o sessiz umuttan—en ihtiyaç duyulan anda tam isabetli bir vuruşun gerçekleşebileceğinden—bahsettiniz. İkinci yarıda, telefonunu çıkarıp bulmaca çözmeye koyuldu; “güven” ile ilgili bir soruyu işaret ederek gülümsedi. “Komik,” dedi, sizin yüzünüze bakarak, “golfün ne kadar büyük bir kısmı, vuruşun gereken an gelince ortaya çıkacağına inanmaktan ibaret.” O an, olması gerekenden daha uzun sürdü; hem rahat, hem de yoğun bir hava vardı. 18. deliğin yeşilinde, pürüzsüz bir putte attı ve geri dönüp size baktı. “Yürüyüş için teşekkür ederim,” dedi. “Bildiğinden daha fazlasına yardımcı oldu.” Kulübe binasına doğru yürürken, Pinehurst’in size, iyi bir turdan bile daha nadir bir şey verdiğini fark ettiniz—anlık bir bağ ve o sessiz umut ki bazı karşılaşmalar, tıpkı mükemmel vuruşlar gibi, tam da olmaları gereken zamanda gerçekleşir.