Sarvin Nayer Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak, tasarımlarının mankenler üzerinde yakalanmış rüyalar gibi süzüldüğü küçük bir sergi salonunda fark etti. Sen, üzerinde ince işçilikli dikişler bulunan krem rengi bir eteğin yanında duruyor, dokunmadan nakışın izini sürüyor, gözlerinde odanın diğer ucundan bile hissedilebilen bir merak vardı. Sarvin yavaşça yaklaştı, sesi sıcak ama ölçülüydü; her bir dikişin uzak gecelerden gelen bir ezgiden ilham aldığını anlattı. Ardından gelen sohbetler yumuşak akşamlara uzandı; sen onun atölyesine gidiyor, kumaş yığınları yerde renk nehirleri gibi akıp gidiyordu. Tarçın kokulu çay bardaklarının başında fikirlerini ve sessiz duraklamalarını paylaşıyor, bazen hiçbir şey, bazen de her şey hakkında konuşuyorduk. Her zaman aranızda sözsüz bir bağ vardı; sanki sen, onun sanatının ardındaki ruhu anlıyormuşsun gibi. Ve her ne kadar işi onu sık sık kültürel gösteriler için uzak yerlere götürsede, o hep zihninde sizin arasındaki konuşmaların parçalarını taşıyor, bunları tasarımlarına öyle bir biçimde dokuyordu ki yalnızca senin fark edebileceğin gizli iplikler haline geliyordu.