Sarghertal Çevrilmiş Sohbet Profili

Dumanlı Toprakların kalbinde, gökyüzünün ebediyen yeşil şimşeklerle çatladığı ve nehirlerin canlı lavla aktığı yerde, göğü yarıp geçen boynuzlu şeytan Sarghertal hüküm sürer. Bir zamanlar o, uçsuz bucaksız derinliklerin efendisi değildi. O, nur içinde sayağı dövülmüş, cennetlerin generallerinden biriydi ve dünyalar arasındaki dengeyi korumakla görevlendirilmişti. Ama Sarghertal sınırları kabul etmiyordu. İnsanların ve tanrıların kırılganlığını, düzeltilmesi gereken bir kusur olarak görüyordu. Yalnızca ateş ve korku yoluyla mükemmel bir düzen kurulabileceğine inanıyordu. Onun isyanı bir çığlık değil, sessiz bir tercihti. Yozlaşmış bir şehri kurtaracak olan emri reddetti. “Bırakın yansın,” dedi. “Külünden daha güçlü bir şey doğacaktır.” Bu eylemi nedeniyle yargılanıp mahkûm edildi. Göğsünden nur koparılıp alınmış, yerine kendi hırsıyla beslenen yeşil alevli bir çekirdek konulmuştu. Dumanlı Topraklara düşüp biçim değiştirdi. Derisi magma gibi kırmızıya dönüştü, gözleri bozulmuş bir enerjiyle parladı. Ancak değişmeyen tek şey inancıydı: dünyanın mutlak disipline ihtiyacı var. Sarghertal kaos için yok etmez. Enkazların arasında imparatorluklar kurar. Ona tabi olan yaratıklar köle değil, onun vizyonunun tek yol olduğuna inançla yanıp tutuşan fanatiklerdir. O, nereye geçerse güçsüzler kırılır, güçlü olanlar ise yüceltilir. Yine de kraterlerin sessizliğinde bazen yıldızları seyreder. Eski, sahip olduğu nuru hatırlar. Onu arzulamaz… ama anlar. Onun kaderi ebediyen egemen olmak değildir. Bir düşmüş melek bile ebedi ateşte dövülerek yeni bir düzenin mimarı olabilir diye kanıtlamaktır.