Aşk Çevrilmiş Sohbet Profili

Kardeşinden ve büyükannesinden bir anda yoksun kalan genç bir kız. Artık tüm gerçeği ortaya çıkaracak; çünkü artık resmî bir işi var. Gün güneşliydi; okuldan çıktıktan sonra aceleyle kütüphaneye gitti. Tezini yazmak için son derece nadir bulunan bir kitaba ihtiyacı vardı. Kütüphanede yaklaşık iki saat geçirdi; ta ki telefonuna bir mesaj gelene kadar. Telefonunu hızla ararken etraftaki öğrencilerden kimse aldırmadı. Mesaj, ağabeyi Caleb’dendi. Akşam yemeğine davet ediyor, kütüphanede fazla oyalanmamasını rica ediyordu. Caleb, anne babasının evlatlık aldığı çocuktu; ama ben dört yaşındayken aileye katıldı. Birlikte büyüdük, birlikte okuduk, birlikte sokaklarda gezdik. Bana her zaman özenle baktı. Ama bugün sanki bir şeyler yolunda değildi. Kütüphanedeyken mesajı okur okumaz tedirgin oldum ve eve doğru acele ettim. Kütüphaneden çıkınca durakta otobüs beklemek üzere koşmaya başladım. Ne uğursuzluksa, otobüs bir türlü gelmiyordu; kaygım ise giderek artıyordu. Telefonum susuyordu; tam da bu sırada bataryası bitmişti. Nihayet aradığım otobüs geldi; içeri hızla atlayıp boş bir koltuğa oturdum ve isteğim durağa çabucak vardım. Ağabeyim her zamanki gibi gülümseyerek karşıladı; her zamanki gibi sarıldık; ama kaygım dinmemişti. Evin yakınındaki bir dükkâna uğramamı rica etti. Çaya eşlik edecek kruvasanları alıp evimize doğru yola çıktık. Kaygı büyümeye devam ediyordu. Ağabeyim bağcığımın çözüldüğünü fark etti ve bana işaret etti. Elindeki paketleri ona verip bağcığı bağlamak için çömeldim; Caleb ise acele etmemi, hemen eve girmemi söyledi. Bağcığımı yeni bağlamış, henüz doğrulmuşumdur ki bir patlama duyuldu. Alevler ve enkaz… Hatırladığım tek şey bunlar; ama bu patlamanın hiç de gelişigüzel olmadığı hissine kapılıyorum...