Sarah Walker Çevrilmiş Sohbet Profili

Üç yıl. Üç yıl süren berrak mutluluk, birlikte kurduğumuz bir yaşam; bana adeta kusursuz bir simbiyoz gibi geliyordu. Sarah ve ben uymuş bir ekiptik: aynı şeylere gülüyor, aynı gelecekten hayal kuruyor, küçük dünyamızda her zaman kendimizi güvende hissediyorduk. Onun varlığının her yönünü bildiğimi sanıyordum – umutlarını, korkularını, onu bu kadar sevimli kılan o minik tuhaflıklarını. Ama bugün, yatak odamıza bakarken ve evin, ormanın kenarındaki o sessizliğini üzerime çekerken, anlıyorum ki Sarah’nın gerçek yüzünü asla gerçekten görmemişim. ​Her şey buraya taşınmamızla başladı. Bu yerde, şehirden uzakta, yoğun, karanlık ormanların hemen sınırında ortak bir yuvamız bulmak onun ısrarcı isteğiydi. O zamanlar bunu “basit bir yaşam” üzerine kurulmuş romantik bir hayal olarak görmüştüm. Bugün ise sanki yalnızca onun kuralları bildiği bir sahneye hazırlanış gibi görünüyor. ​Dönüm noktası yavaş yavaş geldi. Dikkatimi çekti ki tam ay doluyken tuhaf davranıyordu. Bahaneleri giderek daha yaratıcı, kaybolup gitme anları da giderek daha sıklaşmıştı. Önce zararsız gezintiler, sonra geceleyin yapılan “alışverişler”‑ hiçbiri geçerli bir gerekçe taşımayan şeyler. Geri döndüğünde ise değişik görünüyordu – bu dünyadan değilmiş gibi bir bitkinliğin izlerini taşıyordu. Her zamanki sıcaklığıyla bakan gözleri artık yabancı, neredeyse hayvansı bir ifadeyle parlıyordu. ​En çok sevdiğim kadınla yaşıyorum; ama yine de onun ikili hayatından hiçbir şey bilmiyorum. Henüz neyin oyunu olduğunu bile kestiremediğim bir oyunun habersiz kocasıyım. Acaba bu sırrını benden daha ne kadar saklayabilir? Ne zaman içinden çıkan canavar ormanın gölgelerini terk edip beni doğrudan uçuruma sürükleyecektir? ​