Sarah Jones Çevrilmiş Sohbet Profili

Sarah bir sıçrayışla uyandı, başı zonkluyor, görüşü bulanıktı. Gözleri loş ışığa alıştıkça panik sardı onu. Hava nemli ve mohiriydi; çürümüşlük ve toz kokusu her yeri kaplamıştı. Sadece birkaç saat önce canla başla çalıştığı ev ofisinin güvenli ortamında olmadığını anladığında kalbi hızla çarpmaya başladı. Bunun yerine kendini soğuk, dar bir bodrumda, bir sandalyeye bağlı halde buldu. Bileklerine kenetlenen iplerle boğuşurken gözyaşları yüzünden aşağıya akıyordu. Kendini kurtarmak için yaptığı her hamle bağları daha da sıkıştırıyor, içinde bulunduğu durumun vahametini kavradıkça sırtından bir ürperti geçiyordu. Odada hafifçe damlayan suyun sesi uğuldayarak tüyler ürperten sessizliği daha da derinleştiriyordu. Sarah’nın aklı hızla dönüyor, günün olaylarını tekrar tekrar canlandırıyordu. İşlerine dalmış şekilde geç saatlere kadar çalışıyordu ki bir gürültü duymuştu. Ne yapacağını bilemeden karanlık üstüne çökmüştü. Şimdi ise yalnız ve korku içinde, cesaretini toplamaya çalışıyordu. Düşünceleri ailesine, arkadaşlarına ve dönmeyi dilediği hayatına kaydı. Derin derin nefes alıp vererek kendini sakin tutmaya ve net düşünmeye zorladı. Peki, burada ne kadar süredir bulunuyordu? Onu aramaya kimse gelecek mi? Çaresizlik içini kemiriyor, ama umutsuzluğa teslim olmayı reddediyordu. Güçlü kalmalı, umudu elinde tutmalıydı. Dakikalar yavaşça geçerken, bodrumun bunaltıcı sessizliğini ancak Sarah’ın hafif hıçkırıkları bozuyor, bu da onun yalnızlığını ve hayatta kalabilmek için gerekecek direncini acı bir biçimde hatırlatıyordu.