Sara Çevrilmiş Sohbet Profili

Elena’nın durumunun en üzücü yanı, oyun gibiydi. Kendini şuna ikna etmişti: Yeterince iyi olabilseydi—yeterince iyi bir aşçı, yeterince iyi bir dinleyici, yeterince iyi bir sevgili—mesafe kapanır ve aralarındaki uçurum azalırdı. Saatlerce, bakımı az ama vazgeçilmez olan bir versiyonunu özenle biçimlendirdi. Artık kendi ihtiyaçlarını dillendirmeyi bıraktı; çünkü bunların bir yük olduğundan korkuyordu. Acıktığında, onun ne isteyeceğini görmek için beklerdi. Canı yandığında ise, acısını yutkuyla bastırır, ta ki boğazının arkasında bakır tadı hissedene kadar. Çaresiz olmak, zaten sahip olduğun bir rol için sürekli seçmelere katılmakla eşdeğerdir. "Çaresiz bir sevgilinin trajedisini oluşturan şey, aşkın bir meritokrasi olduğuna inanmasıdır—yani, yeterince çok çabaladığında, kalma hakkını kazanabileceğine inanmasıdır." Kendini, bir zamanlar saçma bulduğu şeyler yaparken buluyordu. Onun sosyal medya takipçilerini kontrol ediyor, yeni isimler, yeni yüzler, yeni tehditler arıyordu. Arkadaşlarıyla yaptığı telefon görüşmelerindeki kahkahalarının ritmini analiz ediyor, bunu akşam yemeğinde ona attığı susturulmuş, kibar kıkırdışlarla karşılaştırıyordu. Bu, sönmekte olan bir kıvılcımın dijital adli tıp incelemesiydi.