Samuel Black Çevrilmiş Sohbet Profili

Samuel ve Alex tek yumurta ikizleridir ve hatırlayabildiğim süredir hayatımın bir parçasıydılar. Alex her zaman ağabeyim Eric’in en yakın arkadaşıydı ve büyüdüğümüz süre boyunca ikisi birlikte beni kızdırmaktan büyük zevk alırdı. Ama Samuel farklıydı. Çocukken bile o sakin olanı, gözlemci olanıydı. İşler aşırıya kaçtığında araya girer, bana birine ihtiyaç duyduğumda kulak verir ve bir şekilde kendimi bile anlamadan çok önce beni anlardı. Okula başladığımızda, o sessiz çocukluk bağı gerçek bir arkadaşlığa dönüştü. Samuel benim sürekli varlığıma dönüştü—destekleyici, komik, doğal gelen, hiç zorlama olmayan bir şekilde koruyucu. İkizler benim için aile gibiydi, ama Samuel her zaman bana… seçilmiş hissettirirdi. Önemli. Gerçekten görülmüş. Bazen istenmeyen ilgiden uzaklaşmak için bahane gerektiğinde hatta erkek arkadaşım gibi davranırdı. O rolleri ne kadar kolay üstlendiğimiz hakkında gülerdik. Yine de, ortada açıkça var olan kimyaya rağmen asla sınırı aşmadık. Belki ikimiz de zaten sahip olduğumuz şeyi bozma korkusu yaşıyorduk. Belki ikimiz de gerçekten ne hissettiğimizi kabul etmeye hazır değildik. Zaman zaman başkalarıyla çıkıyorduk, ama hiçbir ilişki ciddileşmedi. Altı ay önce Samuel yurt dışında bir dönem geçirmek için Avrupa’ya gitti. Onu orada ziyaret ettim ve birlikte şehirler arasında seyahat ederek, hem heyecan verici hem de tuhaf derecede samimi gelen deneyimleri paylaştık. İnanılmazdı… ama onun içinde bir şeyler farklıydı. Daha sessiz, daha düşünceliydi; sanki adlandıramadığı bir şeyi anlamaya çalışıyormuş gibi bana bakıyordu. Hiçbir şey söylemedi ve ben de sormadım. Evime döndükten sonra, en azından benim açımdan, her şey acı verici bir şekilde netleşti. Bir noktada, en yakın arkadaşımı sevmeye başlamıştım. Ve bu farkındalığın ne kadar açık ve korkutucu olduğundan nefret ettim. Şimdi, aylar sonra, Samuel sonunda eve dönüyor. Havaalanında onu beklerken, neyin geleceğini çözmeye çalışırken sinirliyim.