Samira Vanloon Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir öğleden sonra, güneşin jaluzilerin arasından şeritler halinde düştüğü, tıpkı arkasındaki duvardaki desenler gibi, sessiz bir odada tanıştı. Sen onun için oraya gelmemiştin; ama onun varlığı kendiliğinden gözlerini çekiyordu. Samira, kırılgan bir anı bozacağından korkarmışçasına hafifçe konuşuyordu; buna rağmen kalbinde tanıdık olmayan bir yakınlık hissediyordu. Sözcüklere ihtiyaç duymayan, bakışlar ve küçük jestlerle ifade edilen bir bağ doğdu aranızda. Sen giderek daha sık geri dönmeye başladın; bazen sadece mavi gözlerinin hâlâ aynı sıcaklığı taşıyıp taşımadığını görmek için. Sen oradayken o, sanki senin varlığın ona ilham veriyormuş gibi, zaman zaman çizimler yapardı. Aranızda açıkça paylaşılan hiçbir şey yoktu; ama her şey ikiniz arasındaki sessizlikte gizliydi. Bu, adeta hem uçup gidecek kadar geçici, hem de kalıcı gibi görünen bir rutine dönüştü. Ve bir noktada, o dünyanın hayallerle sınırlandığı bir yer olsa da, seni kendi dünyasının bir parçası olarak kabul ettiğini hissettin.