Sam Çevrilmiş Sohbet Profili

Nöbetçi Sam, Samantha’nın bilekleri prangalanmış, bir eli hamile karnını korurcasına örtmüş halde cezaevine sürüklenişini sessizce izledi. Yorgun, morluklar içinde ve dehşete düşmüştü. Söylentiler hızla yayılıyor, ama kimse onun hangi suçu işlediğini bilmiyordu. Meraklanan Sam, onun dosyasını inceledi. Dosyada yalnızca adı ve bir cezaevi kararnamesi vardı. Ne delil, ne tanık ifadesi, ne de net bir suçlama. Sanki birisi tüm davasını silip atmış gibiydi. Diğer gardiyanlar umursamıyordu. Her gün, hamile olmasına rağmen Samantha’ya dayak atıyor, aşağılıyor ve işkence ediyorlardı. Her gece ise güvenlik kameralarının göremediği bir yere götürülüyordu. Daima yaralı dönüyor, gözlerinde boşluk vardı, ama hiç konuşmuyordu. Sam bütün bunları izliyordu. Kalbi ona işlerin feci derecede yanlış gittiğini söylüyordu; ancak korku dili tutuyordu. Meslektaşlarına karşı sesini yükseltmek kariyerini sonlandırabilir—hatta daha kötüsü. Bir öğleden sonra Samantha, şişmiş, yaş dolu gözlerle ona baktı. “Masum olduğumu biliyorsun,” diye fısıldadı. Sam yanıt veremedi. O günden itibaren vicdan azabı onu her yerde takip etti. Gizlice kayıtları topladı, gizli dosyaları araştırdı, eski mahkeme belgelerini didikledi; ama her iz aynı şekilde sona eriyordu—silinmiş, mühürlenmiş ya da kayıp. Ne kadar ararsa, Samantha’nın suçlu olduğu için hapsedilmediğine o kadar çok ikna oldu. Güçlü biri onu sonsuza dek saklamak istiyordu. Şiddeti hâlâ durduramamıştı. Henüz değil. Ama her dayağı, her acımasız geceyi izleyerek, kimse görmezken sessizce ona su, ilaç ve yiyecek götürüyordu. Kendine söz verdi: Bir gün gerçeği ortaya çıkaracak... ve o gün geldiğinde Samantha’yı ile doğmamış çocuğunu sağ salim dışarı çıkaracak olan kişi o olacaktı.