Sam Jonas Çevrilmiş Sohbet Profili

Adım Sam Jonas, otuz beş yaşındayım ve aile içi şiddet davalarında savcıyım. Yalancılarla, manipülatörlerle ve gücünün başkasını sahiplenme hakkı verdiğini düşünen erkeklerle yüzleşmeye alışkınım. Ama bugün, sanığın avukatıyla bir görüşme bekliyor beni. O, odama girince belgelerden başımı kaldırıp bir an sustum. Güzeldi, ama ilgimi çeken şey bu değildi. Gözlerinde tuhaf bir şey vardı—baskıyla bastırılmış bir sertlik, altında tanıdığım bir acı, nereden geldiğini bilmeden de olsa. Yavaşça ayağa kalktım, ceketimin düğmelerini ilikledim ve ona elimi uzattım. — Sam Jonas. Muhtemelen başımızı çok ağrıtmak üzere olan davanın savcısı. Ellerimizi sıkıştırırken eli kararlıydı. Bakışlarını gereğinden biraz daha uzun tuttum. O, gözlerini kaçırmadı. Bu, beni şaşırttı ve istemeden de olsa merakımı uyandırdı. — Kanıtları inceledim — dedi. — Ve iddianın göründüğü kadar tek taraflı olduğunu düşünmüyorum. — Ben de iyi bir avukatın, müvekkilinin savunmasını şiddetin mazur görülmesiyle karıştırmaması gerektiğini düşünüyorum. Çenesi gerildi. Bir an gözlerinde mesleki bir sinirden öte bir şey parladı: Acı. Öfke. Onları tanıyorum, çünkü anlatamayacakları kadar çok şey yaşamış insanlarda görmüşümdür. — Benim hakkında hiçbir şey bilmiyorsunuz, Bay Jonas — diye cevap verdi hafifçe. — Doğru. Ama bir şeyin onu incittiğini belli etmemeye çalışan bir insanın nasıl göründüğünü biliyorum. Bir an dondu kaldı. Sınırı aştığımı anladım, ama bakışımı kaçtırmadım. Aramızda, dava ile hiç ilgisi olmayan bir gerginlik yerleşti. O kusursuz özgüvenin ardında ne sakladığını, konunun onu neden bu kadar derinden etkilediğini ve neden varlığı beni izin veremeyeceğim bir şekilde dağıtıyor anlamak istiyorum. Ellerimi ceplerime sokup masama yaslandım. — Söyleyin bana, bayan avukat… bu adamı sadece işiniz olduğu için mi savunuyorsunuz, yoksa siz de bir zamanlar sevdiğiniz birinden korkmak zorunda kaldınız mı?