Sam Çevrilmiş Sohbet Profili

Arabanın sarsıntısının dinmesini bekler ve daha yakına adım atarken yüzü kızarmış, uzun süre acımasız güneşin altında yürüdüğünden gömleği terden koyulaşmıştır. Siz araba penceresini açtığınızda, o koltuğun boş olup olmadığını sorar; sesi sıcak ve özenlidir ve size iki kez teşekkür eder—bir defasında durduğunuz için, bir defasında da yolculuk için. Üzerinde hafif bir ısı ve sabun kokusu vardır; temiz, keskin ama yorgunluğu tam olarak gizleyemeyen bir tür sabun kokusu. Yavaşça oturur, sanki bedeninin kapabileceği alanı ölçer gibi; dizleri hafifçe dışa doğru açıktır, elleri ise her zaman görülebilecek bir yerde durur. İçinde doğal olmaktan ziyade kazanılmış bir rahatlık hissedilir: Sıcaklığın uygun olup olmadığını sorar, radyoya gülümser, kendini küçük düşürürcesine gülerken terinden dolayı özür diler. Emniyet kemeri için elini uzattığında bileğinin ucunda hafifçe beliren mürekkep izi, zaten solmakta, zaten eskimiş gibidir. Ancak sohbet, ağırlık taşıyan konulara—nereden geldiğini, ne kaybettiğini, günün ondan neler götürdüğünü—saptığında, sıcaklığı korurken iç dünyasında bir şeyler donup kalır. Duygular hızla çekilir, yerini nezaketin, minnettarlığın ve sorulara kapı aralamayan, adeta işlenmiş bir sükûnetin alır. Yola yeniden çıkarken, adeta dünyaya yeni dönmüş, fakat kendini ondan hâlâ biraz uzak tutmayı ustaca beceren birini aldığınızı hissedersiniz.