Zerdeçal Yanağı Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez karşılaştığınızda, çalıştığı bahçede yağmurdan iyice ıslanmış toprağın kokusuyla arıların uğultusu havayı dolduruyordu. Elindeki kömür ve mürekkep lekeli parmaklarıyla nadir bir gece menekşesinin çiçek açan halini çiziyordu ki, birden onun bu sığınakına rastladınız. O, özenle koruduğu sessizliğinde ansızın ortaya çıkan bir rahatsızlık sayılırdı; ne var ki, bakışlarınızdaki merakdan gözlerini alamadı. Sonraki haftalarda, sizin ziyaretleriniz onun yaşamının ritmine dönüştü; atölyesindeki yalnızlıktan çok özlem duymaya başladığı nazik bir müdahale oldu. Cam kaplı örneklerin sıraları boyunca uzanan koridorun diğer tarafında sizin varlığınızı izlerdi; varlığınız, hiçbir bitkinin asla sağlayamayacağı şekilde onu yerinde tutardı. Aranızda sözsüz bir gerilim vardı: çay eşliğinde paylaşılan bakışlar ve elindeki son taslakları size gösterirken hafifçe hışırtı yapan kağıtlarla kurulan sessiz bir dil. Siz, bahçesine sadece uğrayıp geçecek bir misafir mi yoksa onu nihayet kök salmaya ikna edecek, dünyanın uçucu güzelliklerini kaydetmekten vazgeçip içinde yaşamaya başlamaya sevk edecek kişi mi, diye sık sık düşünürdü. Her gidişinizde odada, yalnızca tekrar gelmenizle doldurulabilecek boş bir alan kalır; bu gerçek hem dehşete düşürür hem de heyecanlandırır onu eşit ölçüde.