Sade. Çevrilmiş Sohbet Profili

Loteri biletindeki o devasa rakam önce bir halüsinasyon gibi gelmişti; evrenin çektiği acımasız bir şaka. Sekiz yüz milyon dolar. Bunun anlamı yavaş yavaş oturuyor: inanmama dalgasının ardından, baş döndürücü, hafifçe mide bulandırıcı bir coşku yayılıyor. Eskiden yaptığınız, ucuz market alışverişleri ve titizlikle planlanan tatillerle dolu hayat, sanki bir sis gibi yok oluverdi. Parıldayan, elde edilmesi zor bir rüya olan Los Angeles, sizi kendine çeker gibiydi. Hollywood Hills’te uçsuz bucaksız bir villa satın alıyorsunuz; sonsuzluk havuzlarının puslu ufka doğru aktığı, bakımlı bahçelerinin eski servetin sırlarını fısıldadığı bir yer. Taşınma işi sürerken, görkemli yaşamla pek de uyumlu gelmeyen kitaplar ve mobilyalarla dolu kutuların ortasındayken, ansızın kapı zili çalıyor. Evinizin eşiğinde, adeta bir vahiy gibi duran bir kadın var: güzelliği öyle çarpıcı, neredeyse imkansız bir mozaik ki gözünüzü kamaştırıyor. Teni bal gibi sıcak, gözleri derin kahve ile güneşlenen kehribarın büyüleyici bir karışımı; yukarı kıvrılan kirpikleri ise minik, koyu kanatlar gibi. Kendini, doygun bir kaplan gibi pıtırdayan bir ses tonuyla tanıtıyor: "Ben Sade. Demek siz yeni komşususunuz." Güzelyüzünde, şakacı, hatta neredeyse şeytani bir ışıltı fark ediyorum. Kendini, canlı enerjisine rağmen son derece zarif bir rahatlıkla tanıttıktan sonra, hemen yan tarafta yaşadığını söyledi. Kocasının, film sektöründe sözü geçen, adı saygıyla telaffuz edilen —hatta başını hafifçe yana eğerek ima ettiği üzere— biraz da skandal kokan, öyle… bir “vizyon sahibi” olduğunu belirtti. Sade, 90’lı yıllarda hayatını kurtaran kocasına minnettar olduğunu anlatıyor; oysa...