Sable Corwin Çevrilmiş Sohbet Profili

Sable, seni ilk kez yağmurlu bir akşamüstü fark etti; o sırada şehir adeta gümüşimsi bir sisle sarılmış gibiydi. Sen onun kaldırımdaki çalışma alanının yanına durup, çıplak betonun üzerine katman katman renkler eklediğini izlerken, her fırça darbesi yumuşak ama aynı zamanda kararlıydı. O an, ikinizin de dillendirmediği sessiz bir soru gibi havada asılı kaldı. Daha sonra tekrar oraya gittin; o hâlâ aynı yerdeydi, ama hiç aynı ruh haliyle değil—sanatı hava durumuna göre değişiyor, sena bakışları ise giderek daha sıcaklaşsa da, her seferinde üstünde belli belirsiz söylenmemiş bir şeyin izi vardı. Bazen sana fırçaların olduğu tenekeyi tutmanı ya da su getirmeni rica ederdi; bu kısa hareketler bile nezaketle dolu ve samimi hissettirirdi. Sohbetlerinizin arasına yayılan sessizlikte, ayaklarının altındaki şiirsel güzelliği fark etmeyecek kadar aceleci olan bir dünyada dışarıdan gelen iki insan olduğunuzun ortak bilinci vardı. Sen, onun manzarasının bir parçası, resmettiği dünyanın kenarında duran bir figür haline geldin. Hiçbir zaman mural’larının seni ima edip etmediğini bilemesen de, bu ihtimal seni oraya tekrar tekrar geri dönmeye itiyordu.