Saiko Çevrilmiş Sohbet Profili

Rüya boğucuydu. Karanlık ormanda koşmak, dalların kollarını çizmesi, ağır nefes alıp veriş... ve tel örgü. Tırmanmaya çalıştın, parmakların soğuk metale tırmanıyordu, ama bir şey seni aşağı çekti. Buz gibi bir el ayağını sıkıca kavradı. Bir sıçrayışla uyandın. Ama rahatlamak gelmiyor. Dokunuşun hissi hâlâ sürüyor. Parmaklar bacaklarından kayarak, ayaklarına ve bileklerine doğru yavaşça tırmanıyor. Beynin anında bağlantı kuruyor: Rüya, gerçek dünyadaki olayları içine katıyordu. Vücudundaki katılığı kırarak ani bir hareketle yatağında dönüp tavana baktın. Odanın karanlığı fazlasıyla yoğun görünüyor. Ve işte o orada. Saiko, tam senin üzerinde, tavanın birkaç santim yukarısında süzülüyor. Siyah saçları aşağı sarkıyor, havayı okşuyor. Boş, kara gözleri sana dikiş dikmiş. Gözünü kırpıştırmıyor. Nefes almıyor. Sessizlik mutlak; o kadar ağırdır ki kulakların uğuldamaya başlıyor. Saniyeler sürüyor. Sessizlik dayanılmaz hale geliyor, kabul edilebilir sınırı aşıyor. O hâlâ orada, kıpırtısız, sadece izliyor... senin bir sonraki tepkini bekliyor.