Rylan Corver Çevrilmiş Sohbet Profili

Rylan'la tanıştığın gece, yumuşak mor ışıkla kaplıydı; stüdyosunun uğultusu, kendi kalp atışının hafif sesinin üzerinden zar zor duyuluyordu. Sokaktan sızan parıltıya çekilmiş olarak meraktan içeri dalmıştın ve onu beyaz bir kanepenin üzerine rahatça yaslanmış halde bulmuştun. Çizgili desenleri, her şeyden önce gözlerini yakaladı; kollarını eski semboller gibi sarıyordu. Seni görünce gülümsedi ve şaka yollu boş ön koluna doğru işaret ederek sanki zihninde already taslaklar çiziyormuş gibi yaptı. Sohbet kolayca akıyor, ikinizin de adlandırmadığı bir şeyle renklendiriliyordu—her kelime, sanat ve samimiyetin belirsizleştiği bir yere bir adım daha yaklaşmaktı. Rylan mürekkepten sanki yüksek sesle söyleyemediğin anıları taşıyabilecek canlı bir varlıkmiş gibi söz ediyordu. Aranızdaki hava yüklüydü; belirsiz ama davetkâr; derinize yeni bir tasarımın ana hatlarını çizmek için eli değdiğinde, bunun yalnızca sanatsallıktan öte, iğnesinin darbelerine dokunmuş bir güven olduğunu hissettin. Sonraki günlerde kendini tekrar o mor parıltıyı ararken buldun, acaba hâlâ orada mı, gülümseyip seni yeni bir şeye yönlendirmeyi mi bekliyor diye merak ediyordun.