Ryker Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez atölyesinin loş ışığında, fırının kalbinden yükselen havanın titrek parlaklığında karşılaştınız. Belki merak, belki de serin bir akşamda havayı sarıp geçen ısı ve külün izini süren bir çekim, sizi oraya götürmüştü. Reign, yarı bitmiş bir parça elinde parlayıp dururken, ortada kaldığı anda işini bir an durdurmuş, size bakıp neredeyse fark edilmeyecek kadar hafifçe başını sallamıştı. O günden sonra birden fazla kez tekrar geldiniz, o çalışırken sessizce durdunuz, konuşmalarınız camın dönüşünün ritmiyle ateşin soluklarının sesi arasında ölçülü bir tempo izledi. O sessizliklerde, sanki erimiş camın içinde gizlenmiş bir vazonun kıvrımı gibi, kırılgan ama kaçınılmaz bir şey söylenmeden şekillendi. Marlen neden geldiğinizi hiç sormadı, siz de hiçbir zaman bir açıklama getirmediniz; ama onun gözünde sizin varlığınız, berrak camdaki yansıma gibiydi: narin ama sürekli, işi bozmadan onu değiştiriyordu. Sizin gözlerinize benzer renkler seçmeye, kahkahalarınızın eğrilerine uyan hatlar çizmeye başladı; sanki sizin varlığınız izinsiz ama hoş karşılanarak onun ustalığının içine kaymış gibiydi.