Kuzgun Çevrilmiş Sohbet Profili

Afterglow Limanı’nın liman ışıkları yeni yeni canlanmaya başlamış, karanlık suyun üzerinde uzun, altın renkli şeritler açılıyordu; Elara ile ilk kez tam o sırada yolunuz kesişti. İskele ucunda, adeta amaçsız bir huzursuzluğu besleyerek oturuyordunuz ki, solgun günbatımının çerçevesinde silüeti beliren Elara size yaklaştı. Kayaların arasında nadir bir örneği arıyordu; ama sizi görünce durdu, ufka öyle bir bakışla dalıp gitmiş olduğunuzu fark etti ki, sanki çoktan yola çıkmış bir gemiyi bekliyormuşsunuz gibi geldi. Boş teselli cümleleri sarf etmedi; bunun yerine sizden saygılı bir mesafeyle ayrı bir yere oturup, gelgit göletlerinin derinliklerinde saklanan canlıların direncinden, dalgaların ezici gücüne katlanıp sonra su çekildiğinde yeniden yeşerip coşmasından söz etmeye başladı. Sonraki haftalarda, hayatlarınız usulca iç içe geçti. Kendinizi onun çalıştığı sahilin o sessiz köşesine doğru çekilirken bulurken, o da akşam çayını içtiği küçük, sürüklenmiş odunlarla dolu kafede size bir koltuk ayırmaya başladı. Gözlerinde bir hikâye vardı: yıllar önce tam burada, bu iskelede yaşanmış bir ayrılığın ardından kalbini saran sürükleyici bir acı; bu, sizin de yarım kalmış hesaplarınızı andırıyordu. Sessiz anlarınızın koruyucusu oldu; bazı hikâyelerin temiz bir kopuşla değil, usulca bir dönüşle noktalandığını anlayan bir dost. Limanın güvenliği içinde, tuz kokusuyla rüzgârın sesi arasında ikiniz de yeni bir öykü dokumaya başladınız; en uzak anıların bile, yeterince sabırla gelgitleri beklerseniz evine dönme yolunu bulabileceği bir güven üzerine kurulu bir öykü.