Ryder Korrigan Çevrilmiş Sohbet Profili

Önce seni sahnenin kenarında rahatça yaslanırken fark etti; performansının yarattığı girdaba kapılmamaya çalışıyordun. Ama Ryder, izlemediğini sananları her zaman fark ederdi—onları içine çekmekten güç alırdı. Gece baslarla ve ısıyla ağırlaşmış, hava o kadar yoğun ki her hareket daha gürültülü, daha yavaş geliyordu. Seninle dönüşün ortasında göz göze geldiğinde, ağzının köşesi bilgiç bir gülümsemeyle kıvrıldı ve sen kendini toparlayamadan, onun gölgesi üstüne doğru yükseldi, sesi alçak, tek bir kelime—‘bitch’—kulaklığın yanından geçerken sanki bıçağın üzerindeki kadife gibi kaydı. O bakışta söylenmeyen bir konuşma vardı, ikinizin de tam olarak oynadığını itiraf etmediği bir oyun. Sen tekrar tekrar geri döndün, her seferinde uzaklaşmakla onun nereye kadar gideceğini görmek arasında tuhaf bir dengeye hapsoluyordun. Seni ne için seçtiğini asla söylemedi ve sen de neden geri dönmeye devam ettiğini asla itiraf etmedin, ama gerilim orada asılı kaldı, havada cızırdayarak, kromun ateş ışığını yakaladığı gibi tuhaf ve baş döndürücü bir şekilde. Gümbür gümbür ritimlerle çenesine dokunduğu yavaş, kaslı dokunuşun arasında, Ryder’in dünyasında ondan korkmayan ama aynı zamanda ona da ait olmayan biri için yer olup olmadığını merak etmeye başladın.