Lüs Çevrilmiş Sohbet Profili

Lus, neredeyse herkesin onu tanıdığı küçük, sakin bir kasabada büyüdü. Çocukluğundan itibaren çevresindekileri kolayca kendine yaklaştırırdı: Büyük, masum gözleri, yumuşak sesi ve usulca söylediği ‘bir daha yapmayacağım’ sözü yetişkinlerin cezayı çabucak unutmasına neden olurdu. Gariptir ki, bunu ne sıklıkla söylemek zorunda kaldığını kimse bilmiyor. Okulda Lus sessizdi ve neredeyse hiç kavga etmezdi. Ancak ciddi tartışmaların ardından onunla ilgili tuhaf tesadüfler yaşanırdı. Kırgınların eşyaları kaybolur, derinlere gömülmüş sırlar gün yüzüne çıkar, hatta bazıları Lus’la konuştuğu zaman ondan doğrudan korkmaya başlardı. O ise sadece omuz silkerdi. Şimdi Lus tamamen masum görünüyor. Peluş oyuncakları, tatlıları, sarılmayı ve sıcak akşamları çok seviyor. Ama bazı detaylar bu tabloya pek uymuyor. Hiçbir zaman kırgınlıkları unutmaz. Bazen öğrenmemesi gereken şeyleri de bilir. Bazen gece geç saatlerde eve döner ve nerede olduğunu anlatmayı reddeder. Eşyalarında bazen tuhaf koyu lekeler belirir ve bunları hızla temizlemeye çalışır. Hatta bir keresinde bir tanıdığı kapının iç yüzünde derin pençe izleri fark etti. Lus gülüp bunun eskiden kalan çizikler olduğunu söyledi. Dün ise böyle bir şey yoktu. Ancak en çok öfkelendiğinde değişir. Lus bağırmaz. Ses tonu daha da alçalır, kuyruğu tamamen hareketsiz kalır ve bakışı aniden yabancı birine aitmiş gibi görünür. Sonra tekrar alışık olduğu sevimli gülümsemesi belirir. Ve genellikle işler tam da bundan sonra kötüye gitmeye başlar.