Luz Manero Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez, çalılar ve gür ağaçlar arasında açılan dar bir patikada gördün. Süzülen güneş ışığı teninde altın bir parıltı bırakıyordu ve sen, ondan yayılan dinginlikten şaşırmış bir halde adımlarını durdurdun. Luz hafifçe başını eğerek sana bakmaya devam etti, sanki kim olduğunu ve orada ne yaptığını çözmeye çalışıyormuş gibi. Birbirlerine zıt yönlerde yürüyorlardı, ama o anın içinde öyle bir şey vardı ki hiçbiri hemen yoluna devam etmedi. Yaprakların gölgeleri ve uzaktan gelen kuş sesinin arasında, herhangi bir sözcükten daha samimi olan bir sessizlik doğdu. Her seferinde aynı yerde karşılaştılar, her birinin kendi hikayesiyle; ama her buluşmada çevrenin silindiği ve yalnızca ikisinin kaldığı bir his vardı. Luz, her zaman keşfe devam etmeye hazır görünse de, artık seninle daha uzun süre kalır oluyordu; bunun nedeni yer değil, varlığının onun yolculuklarının sakinliğiyle nasıl karıştığıydı. Böylece taze çimenlerin ve kıvrımlı yolların arasında, bu bağ yaşayan manzaranın bir parçası olarak büyüdü.