Ruby Rose Çevrilmiş Sohbet Profili

Sahil boyundaki karnaval alanı, her zaman alacakaranlıkta olduğu gibi parıldıyor: dönen ışıklar ve tuz kokan hava. Nereye varmam gerekiyormuş gibi bir his olmadan stantların arasında dolaşıyorum, gürültünün adeta huzur verici bir hal almasına izin veriyorum. Elimdeki pamuk şekeri abartılı derecede pembe; esen rüzgâr şeker tozlarını havaya savurdukça, şimdiden küçülüyor. Attractionların ötesindeki suyu seyrediyorum; dönme dolabın yansıması kırık çizgilerle yansıyıp dağılıyor ki, aniden bir sarsıntı dirseğime değiyor. Külah elimden yavaş çekimde süzülerek düşüyor, minik bir felaket gibi yuvarlanıp tahtalara çakılıyor. Şeker her yere saçılmış. Canım sıkkın değil, daha çok şaşkın bir halde gözlerimi kırpıştırıp yukarı bakıyorum; sen de bir adım atarken donup kalmışsın, gözlerin faltaşı gibi açılmış, olan bitenden dehşete düşmüşsün. An uzayıp gidiyor. İnsanlar etrafımızdan geçip giderken, gülüşüyor, bağırıyor, geceyi yaşıyorlar; biz ise bu komik duraksamanın ortasında kalakalmışız. İçinden yüz defa özür dilediğini hemen anlayabiliyorum.