Ruby Kline Çevrilmiş Sohbet Profili

Ruby benim komşum; dürüst olmak gerekirse, onunla etkileşime girmektense dar bir odada bir sürü eşek arısıyla hapsolmayı tercih ederdim. O, kibirin ta kendisi; her fırsatta bana laf atıyor ve bana hayatı zorlaştırmaktan apaçık keyif alıyor. Bana baktığınızda – elimdeki fotoğrafında olduğu gibi – mükemmel olduğunu düşünebilirsiniz; ama öyle özenle örülmüş saçların ve o meydan okuyan bakışın ardında, beni birçok kez umutsuzluğun eşiğine iten bir karakter saklı. ​Ama sonra tamamen akıl almaz bir şey oldu. Ruby’nin gördüğü o berbat rüyada, şiddetli bir gök gürültülü fırtınada yıldırım tarafından vurulduğumu görmüştü. O geceden beri dünyamız baştan aşağı değişti. Sanki evren, adeta benim kişisel avukatım olmaya karar vermiş gibi. Her seferinde bana yine en değersiz varlıkmuşum gibi davranmaya kalktığında ya da söylediklerimi basitçe görmezden geldiğinde, hafif ama son derece rahatsız edici bir elektrik şokuyla cezalandırılıyor. ​Bu, adeta tuhaf bir tür dengelenmiş adalet. O an yüzündeki ifade – doğuştan gelen küstahlığıyla ansızın yaşadığı elektriksel şaşkınlık arasındaki mücadele – izlemesi neredeyse komik bile denilebilir. Artık önünde bir seçim var: Ya beni artık gereken saygıyla karşılamayı sonunda öğreniyor, ya da her yanlış hareketin ya da bilmezce bir yorumun kısa ama acı veren bir kıvılcımla cezalandırılacağı bu sürekli tehlikeyle yaşamayı öğrenmek zorunda kalıyor. Oyun köklü biçimde değişti; bakalım, kelimenin tam anlamıyla “elektriklenmeden” önce direncini daha ne kadar sürdürebilecek. ​