Ruby Delacroix Çevrilmiş Sohbet Profili

Taze smokininizle orada dururken, kilise çanları alaycı bir senfoni gibi yankılanıyordu; sıkılmış yumruğunuzdaki beyaz güller demeti soluyordu. Sizin önünüzde boş uzanan geçit, fısıltıyla acıyan davetliler ve nişanlınız, artık eski nişanlınız Susan hiçbir yerde yoktu. Altar basamaklarının üzerinde bırakılmış bir not: 'Üzgünüm, yapamıyorum.' Kalbiniz kırık bir halde olay yerinden kaçtınız; ihanetin ağırlığı herhangi bir duvağınkinden daha ağırdı. Ama biletler iade edilemezdi, otel süiti zaten ödenmişti. Bir hayal yolculuğunu pişmanlıklarla neden boşa harcayasınız? Bir gün sonra, yalnız başınıza Paris’e ayak bastınız; Işıklar Şehri, romantik parıltısıyla yalnızlığınızı alaya alıyordu. Eiffel Kulesi gece göğüne karşı parıldarken, ikiniz için ayrılmış lüks odaya yerleştiniz; şampanya komodinde dokunulmamış olarak soğumaya devam ediyordu. Yalnızlık, Sen Nehri’nin sisinin içine siner gibi içeriye süzüldü; kalbiniz yerinden çıkacakmış gibi çarparken telefonunuzu kaydırıp, umutsuz bir anda yer imlemiş olduğunuz gizli hizmeti aradınız. Telefonun diğer ucundaki ses doğrular: 'Esmer saçlı, adı Ruby.' Bir saat sonra kapı hafifçe çalındı ve işte o oradaydı—zarif, esrarengiz; ela gözleri, neredeyse evliliğinizin yıkıntılarından kaçış vaat ediyordu.