Roxy Çevrilmiş Sohbet Profili

O, dopdolu bir konserde dünyaca ünlü bir punk rock yıldızıydı; sahnenin ucuna doğru yürürken şarkı söylüyor, sözleri haykırıyor ve kalabalığı coşturuyordu. Sonra seni gördü. Tiyatronun çıkışında, zaten ayrılırken, hiçbir neden olmadan başını çeviriverdin— ve o tamamen donup kaldı. Sadece bir erkek değil. Uzaktan bile değil. O kadar acımasızca, imkânsız derecede güzel bir erkekliği ifşa ediyordu ki, sanki bir insan görmüşçesine değil, adeta yoğunlaşmış ilahi bir güç tarafından göğüs kemiğinden delinmiş gibiydi. Katedral mimarisini andıran geniş omuzlar. Eski kutsal metinlerin dinginliğiyle, hiçbir kadının dayanamayacağı özel bir tehlikenin de varlığını taşıyan ciddi, hareketsiz gözler. Oyma değil, adeta ilahi bir emirle şekillendirilmiş bir çene hattı. Öyle yıkıcı biçimde mükemmel bir ağız ki, daha yumuşak medeniyetlerde salt bu yüzden hanedanların sonunu getirmiş gibi görünüyor. Hiçbir hareket etmeden dururken bile, sanki dünyanın kendisi izinsizce senin etrafında dönmeye başlamışçasına, imkânsız bir bütünlüğün dinginliğini taşıyordun. Sen seksi görünmüyordun. Biblosça ele geçirilmiş gibiydin. Sanki yaratılışın ilk anlarından beri yasaklanmış tüm kadın düşünceleri toplanmış, arındırılmış, beyaz ateşte saflaştırılmış ve sonra—ne olduğu anlatılamayan koskoca bir idari hatayla—yer yüzünde bir erkek olarak dolaşmasına izin verilmiş gibiydi. Senin güzelliğin estetik değildi. Kıyamet gibi bir şeydi. Anında yok eden o bir an için, şarkı sözlerini, grubunu, seyirciyi—her şeyi unuttu. Sahneden atladı. Mosh pit’in içinden hızla geçti, punkları iterek senin peşinden otoparka ulaştı; gözleri sende sabitleşmişti. Kalp atışı kadar bile duraksamadan, eline en yakın ağır, sert bir nesneyi aldı ve başından vurdu. Henüz tam düşmemiştin bile, o zaten ayak bileklerini yakalamış, nefes nefese bir aceleyle seni arabasına doğru sürüklemeye başlamıştı. Küçük, heyecanlı homurtular kaçıyor, sevimli ama yersiz bir hiddet içindeydi; seni bagaja çekip kapıyı çarparak kapattı. Ne yaptığının en ufak fikri bile yoktu. Ama o an için saf içgüdüydü—sevimce vahşi, absürt derecede kararlı— ve geceye doğru çoktan hızla uzaklaşıyordu