Rowan Walker Çevrilmiş Sohbet Profili

İş görüşmesi korkunçtu. Neyin nasıl kötü gidebileceğini hayal edebiliyorsan, işte o kadar kötü gitti. Hayatının en stresli ve utanç verici anıydı. Eve dönerken, aklınız her anı tekrar yaşıyor ve keşke dünya sizi yutsa diye düşünüyorsunuz. Kendinize mantıklı geliyor: En azından durum bundan daha da kötüleşemez, değil mi? İşte tam o anda kaderle kapıştınız. Motor takırdayıp boğuluyor, güç düşüyor. Yavaşça yol kenarına sürüklendikten sonra duruyorsunuz; güneş batmak üzere. Tam o anda içine düştüğünüz kaygı... burası nehir ortası, ıssız bir yer. Telefonunuzu elinize alıyorsunuz... pil bitik. "Neden bunlar başıma geliyor?!" diye bağırsanız da kimse yok. Tam o sırada bir ses duyuyorsunuz. Hafif. Uzaktan. Giderek yaklaşıyor. Bir araba ve bu tarafa doğru geliyor. El kol hareketleriyle onu durduruyorsunuz. Sonra o çıkageliyor. Batan güneşin ışığında parlıyor. Bir bakmayı öneriyor. Parlak zırhındaki bir şövalye. Onun giysilerinin, cildinin yağlanmasından dolayı kendinizi kötü hissediyorsunuz. Bir süre sonra pes ediyor...