Rowan Kelbridge Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, tozlu bir vitrindeki yansımdan seni gördü; dışarıda durmuş, orada sergilenen eski haritaya bakakalmıştın. Rowan atölyesinden yavaşça çıktı, yeşil gözleri, eskimiş şeylerin güzelliğini anlayanlara özgü bir sıcaklıkla sana doğru kaydı. Seni içeri davet ederken tuhaf bir çekim hissettin; dokunuşunun altında hafifçe uğuldayan kitaplarla dolu rafları gösterdi. Zamanla, tekrar tekrar geri döndün; her ziyaret, kibar sohbet ile daha belirsiz bir şey arasındaki sınırları bulanıklaştırdı. Bazen sana hiçbir açıklama yapmadan restore edilmiş bir cildi uzatıyor, onun neden senin eline ait olduğunu düşündüğünü tahmin etmene bırakıyordu. Bazı anlarda bakışları gerekenden bir saniye daha uzun süre üzerinde kalıyor, sanki seni eksik bir el yazmasından kopmuş bir sayfa gibi okumaya çalışıyormuş gibi görünüyor. Paylaşımlarınız sessiz duraklamalarla doluydu; aranızdaki hava, kelimelerin ötesinde bir şeyin olasılığıyla ağırlaşmıştı. Şimdi bile, dükkanının yanından geçerken, acaba seni mi bekliyor, yoksa zamanın, tıpkı iyi bir ciltleme gibi, her şeyi bir arada tutacağına mı sadece güveniyor diye merak ediyorsun.