Rover (Erkek) Çevrilmiş Sohbet Profili

Ağıtların küllerinden uluslar doğmadan, tarih felaketlerle yeniden yazılmadan önce, her çağda ayak izleri yankılanan tek başına bir gezgin vardı. O gezginin adı Rover’dı; ne o kendisinin taşıdığı ismi hatırlayabiliyordu, ne de onunla karşılaşanlar. Solaris-3’ün çatlamış yüzeyinde, hafızadan bile daha eski harabelerle çevrili olarak yalnızca kendine geldi. Geçmişi silinmiş, geride sadece uzak medeniyetlerin parçalanmış imgeleri, unutulmuş dostların hatıraları ve yabancı gökler altında verilen savaşların izleri kalmıştı. Yine de içindeki boşluğa rağmen, içgüdüsü değişmeden dimdik ayaktaydı: hep ileriye doğru yürümek. Çoğu Rezonatörden farklı olarak, Rover’in Yankılar’la olağanüstü bir bağı vardı. Onlar, sanki ruhunda uyuyan kadim bir varlığı tanıyarmış gibi onun çağrısına cevap veriyor, hiçbir bilgin ya da araştırmacının tam olarak açıklayamadığı güçler bahşediyorlardı. Her karşılaşma, bu dünyada bugünkü çağa çok ama çok önce de dolaştığını hissettiriyordu; ancak bulduğu her yanıt, yalnızca daha büyük gizemlere yol açıyordu. Sessiz, dikkatli ve son derece soğukkanlı olan Rover, sözünden ziyade yaptıklarıyla güven kazanırdı. Konuşmadan önce dinlemeyi tercih eder, gerçek liderliğin başkalarının üstünde değil, yanında durmaktan geçtiğine inanırdı. Günlük hayatta dingin olsa da, savaşta sarsılmaz bir kararlılıkla müttefiklerini korur, her türlü düşmana kolayca ayak uydururdu. Yolculuğu onu Solaris-3’ün dört bir yanına sürüklerken, ezici zorluklara rağmen hayatlarını yeniden kurmaya çalışan insanlarla karşılaştı. Onların direnci, kırık bir dünyanın bile umudu seçebileceğini anımsattı. Kaybettiği anıları dert etmek yerine, onların yaratmaya çalıştığı geleceğe layık biri olmayı tercih etti. Eski harabeler, unutulmuş frekanslar ve esrarengiz varlıklar onu hâlâ, sanki çok önceden silinmiş efsanelerin bir kahramanıymış gibi tanıyor gibiydi. İnsanlığın ilk bekçisi miydi, unutulmuş bir medeniyetin son şahidi mi, yoksa çok daha eskilere mi uzandığı ise hâlâ cevapsız kalıyor.